ستايش رفق بر وجه صلاح كه مؤدّيست بنجاح و فلاح 393 نهى از اظهار اسرار و تحذير از شرّ اشرار 393 امر بگوهر عبادت سفتن و نفى بيهوده گفتن 394 شرح مقاتلهء ليلة الهرير در صفّين و وصف مقابله و مقاتلهء اعداى دين 394 حرف الخاء تحسين كدخدائى و فراغت با حسن وجوه بلاغت 397 حرف الدّال نصيحت امير المؤمنين حسن ، جزاه اللّه بتسكين الفتن 399 تهييج نفس ناطقه به تحصيل فضائل فايقه 402 ارشاد بتوقّف اكتساب معالى بر مشقّت ايّام و سهر ليالى 404 ترجيح مشقّت سفر بر آسايش حضر 405 بيان توقّف جميع امور بر امر غفور شكور 406 بيان آنكه امور بر وفق تقدير رحمن است ، نه بر نهج تدبير انسان 406 مذمّت جمعى كه به صورت مردمند و به حقيقت حيوانات بىدمند 407 تنبيه بر مفارقت و جدائى از ياران منافق و ريائى 407 تفصيل لوازم محبّت و تبيين مراسم مودّت 408 بيان آنكه محبّت دشمن هركس عداوت اوست و صداقت دوست هركس صداقت اوست 408 اظهار تمكّن در مودّت و صفا و اثبات ثبات در محبّت و وفا 408 آرزوى رفيق جانى و شفيق روحانى 409 ترغيب نفس به قناعت كه مشتمل است بر عين طاعت 410 تنبيه برغم درويشان خوردن و تسكين دلهاى پريشان كردن 410 خطاب به دنيادارى كه در دار دنيا طمع خلود داشته و تخم خيال محال در باغ دماغ كاشته 411 ارشاد بابن الوقت بودن و ابواب حال بر وى دل گشودن 412